علل و انواع فراموشی تجزیه ای

علل و انواع فراموشی تجزیه ای

فراموشی تجزیه ای با نام های یادزدودگی روان زاد، یادزدودگی تجزیه ای، فراموشی گسسته و آمنزیا شناخته می شود. این نوع فراموشی معمولا زمانی که فرد استرس شدیدی را تجربه می کند، رخ می دهد. در فراموشی تجزیه ای هیچ گونه آسیب مغزی به فرد وارد نشده است. فرد دچار فراموشی تجزیه ای قادر به یاد آوری بخش طولانی از رویدادهای قبل از حادثه را نمی باشد. در این مقاله به طور کامل درباره نشانه ها، علل و درمان اختلال فراموشی تجزیه ای می پردازیم.

فراموشی تجزیه ای

فراموشی نوعی دفاع در برابر اضطراب است؛ بنابراین هنگام مواجهه با رویدادهای آسیب زا برخی افراد ناآگاهنه دست به فراموش کردن واقعه می زنند تا بدین ترتیب از خود محافظت کنند. معمولا افرادی که ساختار خود ضعیفی دارند و از لحاظ منابع هیجانی محدودند برای فراموشی تجزیه ای مستعدتر هستند.

فراموشی تجزیه ای ناتوانی در به خاطر آوردن اطلاعات مهم شخصی، مخصوصا اطلاعات مرتبط با حوادث آسیب زا یا پر استرس است. این فراموشی گسترده تر از آن است که با فراموشی عادی که برای همه رخ می دهد قابل توجیه باشد. اطلاعاتی که در فراموشی تجزیه ای از یاد می روند شامل حوادثی اند که انتظار می رود در خاطر بماند یا سریعا یادآوری شوند.قابل توجه است که برای تشخیص فراموشی تجزیه ای نباید در طی مصرف مواد مخدر، دارو یا سایر شرایط بیولوژیکی مثل آسیب های مغزی اتفاق بیفتد.افراد دچار فراموشی تجزیه ای به ندرت از مشکلات حافظه ای خود آگاه هستند. معمولا این افراد شدت و اهمیت فراموشی شان را کوچک جلوه می دهند. اگر به مشکلشان اشاره شود یا مجبور به یاد آوری شوند، احساس ناراحتی می کنند.

انواع فراموشی تجزیه ای

فراموشی تجزیه جز دسته اختلالات تجزیه است، که خود نیز سه نوع فراموشی را شامل می شود:

1. فراموشی متمرکز: مرتبط با خاطرات بخش خاصی از زندگی یا یک دوره زمانی برای مثال فرد تمام حوادث سال های 1395 تا 1397 را به خاطر نمی آورد.
2. فراموشی انتخابی: فرد در یک دوره زمانی یا یک حادثه آسیب زا، تنها بخشی از واقعه یا وقایع را به یاد می آورد و بخش های دیگر را از یاد برده است.
3. فراموشی عمومی: فراموش کردن تمامی حوادث زندگی و تاریخچه فرد که بسیار نادر است.

علل و انواع فراموشی تجزیه ای
علل و انواع فراموشی تجزیه ای

علایم

-سردرد یا درد خفیف در سایر نواحی بدن.

-اختلال ضعف حافظه و خارج شدن از دایره زمان و فراموشی لحظه‌ای یا مشکل در به خاطر آوردن برخی اطلاعات فردی که قابل توجیه با فراموشی معمولی نیست.

-تغییرات قابل توجه در رفتار بیمار به گزارش یک ناظر.

-وجود تضاد در شخصیت و رفتار

-گاهی دیگران رفتارها یا خاطراتی را از فرد بازگو می‌کنند که خود بیمار آن‌ها را به خاطر نمی‌آورد.

-بیمار ممکن است خود را به نام دیگری بخواند یا خود را به عنوان سوم شخص یا «ما» خطاب کند.

-شنیدن صداهایی از شخصیت‌های درون ذهن.

-حملات ترس و اضطراب که حاوی ترس‌های غیرقابل توجیه و بیان باشد.

-وجود افسردگی در شخصیت اصلی.

-پارانویا

-مسخ واقعیت

-خوددگربینی

علل و انواع فراموشی تجزیه ای
علل و انواع فراموشی تجزیه ای

علل و عوامل زمینه ساز فراموشی تجزیه ای

علل محیطی

تجارب آسیب زایی که به شکل واحد یا تکرار شونده در زندگی فرد رخ می دهند، پیش بینی کننده های معمول فراموشی تجزیه ای هستند. تعداد زیاد تجارب مضر کودکی مخصوصا تجارب کودک آزاری و سوء استفاده فیزیکی و جنسی، تجربه خشونت های شدید فرد را در برابر اختلالات فراموشی مستعدتر می کنند.

پیشینه بالینی

اختلال فراموشی تجزیه ای به شکل ناگهانی آغاز می شود و معمولا به دنبال حوادث و تجارب آسیب زا و تروماتیک رخ می دهد. به ندرت شاهد آن هستیم که فراموشی خود به خود آغاز شود.
در پیشینه ی افرادی که دچار این اختلال شده اند ، می توان ردپایی از افسردگی، اضطراب و تجارب تلخ را پیدا کرد.

درمان اختلال فراموشی تجزیه ای

شناخت درمانی :

 شناخت درمانی برای افراد دچار اختلالات مرتبط با سانحه (تروما) می توان فواید خاصی داشته باشد. شناسایی تحریف های شناختی اختصاصی که ریشه در سانحه یا آسیب دارند، می تواند رخنه ای برای دسترسی به حافظه سرگذشتی فراموشی شده فراهم کند. وقتی بیمار توانست تحریفات شناختی، بخصوص تحریفات مربوط به معنای سانحه قبلی را اصلاح کند، ممکن است جزئیات بیشتری از حوادث آسیب زا را به یاد آورد.

هیپنوتیزم :

در درمان اختلال فراموشی تجزیه ای می توان هیپنوتیزم را با شیوه های مختلفی به کار گرفت. مداخلات هیپنوتیزمی را بخصوص می توان برای منظورهای زیر به کار برد. محدود کردن ، تغییر دادن و کاهش شدت علائم، تسهیل یادآوری کنترل شده خاطرات مربوط، ارائه حمایت و تقویت ایگوی بیمار و سرانجام تسهیل فراوری ( working through) و ادغام محتویات ذهنی تجزیه شده. علاوه بر این می توان خود هیپنوتیزم را به بیمار آموزش داد تا از فنون محدود کردن و آرام سازی در زندگی روزمره استفاده کند. کاربرد موفقیت آمیز فنون محدودسازی (چه از طریق هیپنوتیزم و چه غیر آن) سبب می شود بیمار احساس کند بر نوسانات بین علائم مزاحم و فراموشی کنترل بیشتری دارد.

درمان های جسمی :

به جز داروهایی که مصاحبه به کمک دارو به کار می رود هیچ درمان دارویی شناخته شده ای برای اختلال فراموشی تجزیه ای وجود ندارد. در مصاحبه به کمک دارو، داروهای مختلفی به کار رفته اند از جمله سدیم آموباربیتال ، تیوپنیال (pentothal)، بنزودیازپین های خوراکی و آمفتامین ها.

مصاحبه دارویی به کمک دیازپام یا آموباربیتال وریدی در بیمارستای های طبی عمومی و مراکز روانپزشکی عمدتا در مورد فراموشی های حاد و واکنش های تبدیلی به کار می رود. این روش گاهی در مواد مقاوم فراموشی تجزیه ای که بیمار به سایر مداخلات پاسخ نمی دهد ،مفید واقع می شود.

 برای دریافت وقت مشاوره باکلینیک روانشناختی رسش با شماره۸۸۹۷۰۴۹۴-۰۲۱تماس بگیرید

بیشتر بخوانید
بلوغ پسران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *