دکتر علی مددی
https://www.raseshclinic.ir
اختلال پرخوری

اختلال پرخوری یکی از شایع ترین نوع اختلال تغذیه است که تاثیرات منفی در افراد مبتلا به آن می گذارداختلال پر خوری یکی از اختلالات خوردن می باشد که فرد مبتلا بدون احساس گرسنگی یا نیاز به غذا، به طور کنترل نشده ای، غذا مصرف می کند. رفتار پر خوری به دلایل مختلفی روی می دهند، اما اغلب پس از پر خوری فرد دچار عذاب وجدان شدید می شود. ممکن است هیچ علامت فیزیکی آشکار مانند اضافه وزن یا چاقی نداشته باشید، ولی به این بیماری مبتلا باشید. اختلال پرخوری در صورت عدم تشخیص و درمان می تواند پیامدهای منفی بر سلامتی جسمی و روانی، تناسب اندام و اعتماد به نفس به همراه داشته باشد. با استفاده از روش های درمانی مناسب می توانید از زندگی شاد و سالمی برخوردار شوید.

تقریبا 2 درصد جمعیت روی زمین به اختلال پرخوری مبتلا هستند، البته این 2 درصد تنها شامل کسانی می شود که بیماری شان تشخیص داده شده استاگر در مدت زمانی کوتاه، بیشتر از حد طبیعی غذا مصرف می کنید و احساس می کنید هیچ مقاومتی در مقابل این میل اجباری و زود گذر ندارید، احتمالا به اختلال پرخوری مبتلا هستید. افراد مبتلا به اختلال پر خوری معمولا بعد از خوردن غذاهای فراوان احساس گناه زیادی می کنند. برای تشخیص این بیماری مزمن، فرد باید حداقل یک ماه و یک روز در هفته، نشانه های پرخوری را داشته باشد. اختلال پرخوری در زنان شایع تر از مردان است و سن بروز آن دوران نوجوانی و در سنین 20 سالگی است.

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

کیلینیک رسش
علت پرخوری

به منظور تشخیص بیماری، باید نشانه‌های زیر در بیمار مشخص باشد:

  • افزایش سرعت غذا خوردن نسبت به حالت معمولی؛

  • مصرف غذا تا جایی که به‌خاطر پر بودن، حس خوبی نداشته باشید؛

  • مصرف مقدار زیاد مواد غذایی بدون اینکه حس گرسنگی به سراغ‌مان بیاید؛

  • تنها غذا خوردن به این خاطر که حس خجالت و شرمندگی می‌کنیم؛

  • احساس گناهکردن و تنفر از خود.

افراد مبتلا به این مشکل معمولا از پرخوری، شکل بدن و وزن خود احساس نارضایتی دارند. با وجود اینکه برخی افراد گاهی اوقات پرخوری می کنند اما این بدان معنا نیست که دچار چنین اختلالی هستند، مگر اینکه برخی از علائم بالا را با هم داشته باشند. برای تشخیص چنین مشکلی باید حداقل هفته ای یک دوره پرخوری به مدت سه ماه در کارنامه افراد دیده شود. شدت این اختلال از خفیف (شامل یک یا سه مرتبه پرخوری )  تا شدید (تا 14 مرتبه پرخوری در یک هفته) است. یکی دیگر از علائم مهم این بیماری نبود رفتارهای جبرانی نامناسب است یعنی بر خلاف اختلالی مانند بولیمیا، این افراد غذایی که خورده اند را بالا نمی آورند و یا به ورزش بیش از حد برای جبران پرخوری روی نخواهند آورد.

چه عواملی باعث اختلال در پرخوری میشوند؟

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

کارشناسان مطمئن نیستند که دقیقا چه چیزی باعث اختلال در غذا خوردن میشود. ترکیبی از عوامل، از جمله ژنها، روانشناسی، و پس زمینه یک فرد، ممکن است در این اختلال نقش داشته باشند. رژیم غذایی می تواند به اختلال پرخوری منجر شود، اما ما نمی دانیم که آیا به تنهایی می تواند آغازگر آن باشد یا خیر. برخی از افراد ممکن است به نشانه های غذایی حساسیت زیادی داشته باشند، و به نشانه هایی از قبیل بو و یا تصاویر مواد غذایی حساس باشند. این اختلال می تواند ناشی از حوادث استرس زا و یا پس از سانحه، مانند مرگ یک دوست و یا مسخره شدن به خاطر وزن، نیز باشد.

دکتر علی مددی
پرخوری

علل بروز اختلال پرخوری چیست؟

ژنتیک: افراد مبتلا به مشکل اختلال پرخوری ممکن است حساسیت بیشتری به دوپامین داشته باشند. این هورمون مسئول احساس دریافت پاداش و لذت است. تحقیقات بسیاری نشان می دهند که این اختلال ارثی است.

جنسیت: اختلال پرخوری در زنان شایع تر است. در آمریکا 3.6 درصد خانم ها در بخشی از زندگی خود این اختلال را تجربه می کنند  اما در مردان 2 درصد است. این تفاوت مربوط به فاکتورهای بیولوژیک اساسی است.

 تغییر در مغز: بررسی ها نشان داده اند افراد مبتلا به اختلال پرخوری دچار تغییراتی در مغز شده اند که نتیجه اش پاسخ به غذا و کاهش کنترل اشتها است.

 سایز بدن: تقریبا 50 درصد افراد مبتلا به اختلال پرخوری چاق هستند و از این تعداد 50 تا 25 درصد به دنبال جراحی های لاغری هستند. مشکلات وزنی هم یکی از علل به وجود آمدن این اختلال است.

 تصور بدنی: افراد مبتلا به اختلال پرخوری تصور بدنی بسیار منفی دارند. نارضایت بدنی، رژیم گرفتن و پرخوری همگی با شکل گیری این اختلال در ارتباط هستند. پرخوری شدید: آنهایی که به اختلال پرخوری مبتلا هستند گزارش داده اند که از علائم ابتدایی شان این بوده است که از قدیم پرخوری هایی داشته اند و شامل پرخوری های شدید در دوران کودکی و یا اوایل نوجوانی بوده است.

raseshclinic
پرخوری و علت آن

تروما احساسی: اتفاقات استرس آور زندگی مانند آزار دیدن، مرگ، جدایی از یکی از اعضای خانواده و یا تصادف از فاکتورهای خطر به حساب می آیند. مسخره شدن در کودکی به علت وزن نیز از دلایل مرتبط با اختلال پرخوری است.

دیگر مشکلات فیزیولوژیک: حدود 80 درصد افراد مبتلا به اختلال پرخوری حداقل به یک مشکل فیزیولوژیک دیگر نیز مانند فوبیا، افسردگی، اختلال استرس پس از حادثه، اختلال دو قطبی، اضطراب یا سوء مصرف مواد مبتلا هستند. دوره پرخوری به علت استرس، رژیم گرفتن های شدید، احساسات منفی مربوط به وزن یا شکل بدن، در دسترس بودن غذا و بی حوصلگی تحریک می شود.

خطرهای اختلال پرخوری برای سلامت چیست؟

 اختلال پرخوری با خطرهای متعدد فیزیکی، احساسی و اجتماعی همراه است. بیش از 50 درصد افراد مبتلا به این اختلال چاق هستند. با این حال اختلال پرخوری از عوامل افزایش وزن و چاق شدن هست و دلیل آن هم افزایش شدید کالری دریافتی در دوره های پرخوری است. وزن بالا به خودی خود سبب افزایش خطر بیماری های قلبی، سکته مغزی، دیابت نوع 2 و سرطان می شود. با این حال تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به اختلال پرخوری نسبت به کسانی که چاق هستند بیشتر در خطر ابتلا به این بیماری ها و مشکلات هستند. دیگر مشکلات همراه با اختلال پرخوری شامل مشکلات خواب، درد های مزمن، آسم و سندروم روده تحریک پذیر می شود. در خانم ها اختلال پرخوری با افزایش خطر مشکل برای بارداری، زایمان و سندروم تخمدان پلی کیستیک همراه است. افراد مبتلا به اختلال پرخوری در زمینه اجتماعی نیز با مشکل روبرو می شوند. کیفیت زندگی در افراد مبتلا به این اختلال بسیار افت می کند و تعداد بستری شدن شان نیز بالا می رود چون با مشکلات زیادی در رابطه با سلامت درگیر هستند. با اینکه مشکلات مربوط به این بیماری زیاد است اما تعداد درمان های تاثیر گذار برای جلوگیری از آن نیز کم نیستند.

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

DSMو پرخوری
DSMو پرخوری

ملاکهای تشخیص پرخوری افراطی در DSM5

 A-اپیزودهای مکرر پرخوری افراطی. هر اپیزود پرخوری افراطی دو مشخصه اصلی دارد ( هر دو باید وجود داشته باشند)

1-فرد در یک دوره زمانی مستقل (مثلاً در عرض دو ساعت) مقداری غذا می‌خورد که بسیار بیشتر از غذایی است که اکثر مردم در همان دوره زمانی و تحت شرایط مشابه می‌خورند

2-احساس می‌کند در طول این دوره نمی‌تواند رفتار “خوردن ” را کنترل کند (برای مثال، احساس می‌کند نمی‌تواند خوردن را متوقف کند یا نوع غذا یا مقدار آن را کنترل کند)

 B-دوره‌های پرخوری افراطی با سه مورد (یا بیشتر) از موارد زیر همراه است 

1-فرد با سرعتی بسیار بیشتر از سرعت عادی می‌خورد.

2-آن قدر می خورد که احساس سری ناخوشایندی به او دست می‌دهد.

3-حتی زمانی که احساس نمی‌کند به طور فیزیکی گرسنه است، مقدار زیادی غذا می‌خورد.

4-در تنهایی می‌خورد زیرا از این که دیگران ببینند چقدر زیاد می خورد خجالت می کشد.

C-بعد از پرخوری، از خودش بدش می‌آید، به شدت ناراحت و غمگین می شود، یا به شدت احساس عذاب وجدان می‌کند

D- به خاطر پرخوری افراطی، رنج (دیسترس) شدیدی تجربه می‌کند.

C- پرخوری افراطی، به طور متوسط، حداقل یک بار در هفته و بهمدت سه ماه روی می‌دهد.

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

کیلینیک رسش
عوامل پرخوری

 پرخوری افراطی با استفاده مکرر از رفتارهای جبرانی (مثل رفتارهای جبرانی در بولیمیا) ارتباطی ندارد و انحصاراً در طول ابتلا به بولیمیا یا آنورکسیا روی نمی‌دهد.اسپسیفایر:خفیف: ۱تا ۳ اپیزود پرخوری افراطی در هفته.متوسط: ۴تا ۷ اپیزود پرخوری افراطی در هفته.شدید: ۸تا ۱۳ اپیزود پرخوری افراطی در هفته.مفرط: ۱۴ اپیزود پرخوری افراطی در هفته.

چگونه مانع اختلال پرخوری شویم؟

 اولین گام برای جلوگیری از اختلال پرخوری مشورت با یک پزشک متخصص است. این فرد به خوبی نوع مشکلتان را تشخیص می دهد، شدت آن را می سنجد و بهترین روش درمان را برایتان تجویز می کند. به صورت کلی بهترین نوع حل مشکل اختلال پرخوری، درمان شناختی رفتاری است اما درمان های دیگری نیز وجود دارند. مهم نیست کدام نوع از روش های درمانی را انتخاب می کنید، تنها چیزی که اهمیت دارد این است که سبک زندگی و انتخاب رژیم غذایی سالم را وارد زندگی خود کنید.

این هم چند روش دیگر که برای کنترل اختلال پرخوری مناسب است:

 یک دفترچه یادداشت از غذاها و خلق و خو تهیه کنید: شناسایی تحریک کننده های شخصی یک گام بسیار مهم برای کنترل حملات پرخوری است.

 تمرین آگاهی ذهنی: این کار هوشیاری تان نسبت به محرک های پرخوری را بالا می برد و کمک می کند در مقابله با غذاها خود را کنترل کنید. کسی را پیدا کنید تا با او صحبت کنید: داشتن حامی بسیار مهم است و فرقی نمی کند که این حمایت از جانب همسر، اقوام، یک دوست و یا یک گروه باشد

. غذاهای سالم را انتخاب کنید: یک رژیم غذایی سالم سرشار از پروتئین و چربی های سالم، وعده های مرتب و غذاهای کامل به همراه مقدار زیادی میوه و سبزیجات کمک می کند سیر بمانید و مواد مغذی مورد نیاز بدن تان را  تامین کنید

. ورزش کردن را شروع کنید: ورزش سرعت کاهش وزن را افزایش می دهد، تصویر بدنی را بهبود می بخشد و خلق و خو و علائم اضطراب را کمتر می کند. خواب کافی: کمبود خواب با دریافت کالری بیشتر و الگوی نادرست غذا خوردن در ارتباط است. هر شب 7 تا 8 ساعت خواب با کیفیت داشته باشید.

رسش
درمان پرخوری

امکان بهبودی وجود دارد؟

اگر فکر می کنید ممکن است دچار اختلال پرخوری باشید، آگاه باشید که این اختلال می تواند با موفقیت درمان شود. گام اول در درمان آن، تشخیص است. برای انجام این کار، پزشک یا دیگر متخصصین سلامتی شما را معاینه میکنند و سوالاتی را در مورد عادات غذا خوردن، سلامت عاطفی، تصویر ذهنی از بدن، و احساسات نسبت به غذاها، از شما خواهند پرسید.

چه درمان هایی برای اختلال پرخوری وجود دارد؟

درمان اختلال پرخوری به شدت بیماری و اهداف فرد بستگی دارد. درمان این اختلال، رفتارهای پرخوری، وزن اضافی، تصور از بدن و مشکل سلامت روانی یا ترکیبی از این موارد را هدف قرار می دهد. درمان های اختلال پرخوری به صورت درمان شناختی رفتاری، روان درمانگری درون فردی، رفتار درمانی، درمان کاهش وزن و دارو هستند. این درمان ها به صورت گروهی، فردی و یا خود درمانی اجرا می شوند.  برای اینکه بهترین روش درمانی را انتخاب کنید بهتر است از یک پزشک متخصص کمک بگیرید.

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

رفتار درمانی-فوبیا
رفتار درمانی-فوبیا

درمان شناختی رفتاری: درمان شناختی رفتاری به شناسایی احساسات منفی و رفتارهایی که موجب پرخوری می شوند، تمرکز می کند و راهکارهایی برای بهبود آن به بیمار می دهند. این روش از موثرترین راه های درمانی اختلال پرخوری است و به کمک درمانگر و یا خود درمانی انجام می شود.

  روان درمانگری :درون فردی روان درمانگری درون فردی، اختلال پرخوری را به عنوان یک مکانیزم مقابله با مشکلات شخصی می بیند. بنابراین این روش درمانی با درمان مشکلات شخصی، اختلال پرخوری را برطرف می کند.  

 رفتار درمانی: رفتار درمانی اختلال پرخوری را به عنوان واکنشی به تجربه های منفی روزانه می بیند. این روش از تکنیک هایی مانند آگاهی ذهنی و نظم و ترتیب دادن به احساسات بیمار برای مقابله و متوقف ساختن پرخوری استفاده می کند. هنوز مشخص نیست که این روش در طولانی مدت اثربخش هست یا خیر؟

  درمان کاهش وزن: درمان کاهش وزن با کم کردن وزن و بهبود تصور ذهنی از بدن و افزایش اعتماد بنفس بیمار به درمان علائم پرخوری می پردازد. این روش درمانی شاید به اندازه روش های دیگر موفق نباشد اما برای بعضی از افراد تاثیر گذار است.

https://www.raseshclinic.ir
درمان دارویی

  دارو:
برخی داروهای خاص، مانند داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد تشنج که می توانند به کنترل هوس های غذایی و میل شدید به پرخوری کمک کنند، هنگامی که همراه با مشاوره استفاده شوند، میتوانند مفید باشند. ویوانس (لیسیگزامفتامین)، دارویی که برای درمان ADHD استفاده می شود، اولین دارویی است که توسط سازمان غذا و دارو برای درمان اختلال پرخوری تایید شده است. مشخص نیست که عملکرد این دارو چگونه است، اما مطالعات نشان داده اند که ویوانس میتواند به کاهش تعداد روزهای پرخوری در هفته کمک کند.


پیشگیری

اگر در معرض خطر اختلال پرخوری هستید، می توانید برای جلوگیری از ابتلا به این اختلال اقداماتی انجام دهید. مراقب احساساتی مانند، احساس گناه، شرم، و بی اختیاری در برابر غذاها، و یا داشتن عزت نفس پایین باشید. اگر با این نوع مسائل روبه رو هستید، و یا اگر اختلالات غذا خوردن در خانواده شما شایع است، با پزشک و یا درمانگر صحبت کنید.

برای دریافت مشاوره تغذیه از روانپزشک و متخصص دکتر علی مددی با مرکز مشاوره روانشناختی رسش 88970494میتوانید جلسه مشاوره خودر را تنظیم کنید.

بیشتر بخوانید
در ازدواج احتياط كنيد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *